Een klein probeerseltje

Nog steeds met het Guisveld in mijn hoofd heb ik weer een klein probeerseltje gemaakt. Ik probeer de kleuren en de beweging/structuur van een rietkraag te vangen.

Hiervoor heb ik verschillende breigarens tussen twee lagen oplosbaar spul gelegd (ik vergeet steeds de namen van dit soort producten). Bovenaan, in de breedte, liggen wat blauwige garens die het water moeten voorstellen. Vooraan, in de lengte, de garens die samen de begroeiing langs dat water vormen.

Ik heb de garens aan elkaar genaaid met doorzichtig nylon garen. Daarna heb ik het plastic goedje uitgewassen. Zo jammer dat je de kleuren nooit helemaal goed op de foto krijgt. In het echt is het warmer en sprankelt het meer.

This week I tried something else to recreate the reeds from the Guisveld. I arranged some threads and yarn to depict the water and the reeds in between two sheets of watersoluble stabilizer. I sewed them together with invisible thread and here's the result. It's a shame the photo never does justice to the colours. They are a lot warmer and sparkle more.

Een handig cadeau / A good gift

Dit weekend hoef ik me weer niet te vervelen want mijn moeder leende me een Patchwork Professional met verschillende artikelen over machinaal borduren. Vorig jaar gaf ik haar dit blad voor haar verjaardag; goede verjaardagscadeautjes verzin ik,hè? Daar heb ik zelf ook nog wat aan. ;-)









I won't get bored this weekend: my mother lend me this magazine because it features some articles on machine embroidery. The magazine was a birthday gift from me to her. Now, wasn't that smart of me, to give her a gift I can use as well? ;-)

Riethalmen, probeersel / Reeds

Ja, wat ik dan leer tijdens de cursus wil ik natuurlijk gelijk verder uitproberen. Zoals ik schreef, kreeg ik bij het machinaal borduren ideetjes voor mijn Guisveldproject. Ik wilde proberen het machinaal borduren te gebruiken voor de rietkragen.

Eerst zocht ik een foto van een mooie rietkraag op.

De rietkraag tekende ik grofweg na op een blaadje. Deze tekening bracht ik over op de wateroplosbare stof: de oranje stift staat voor het lichtere riet op de achtergrond, de donkere stift is voor de strook riet in de schaduw op de voorgrond.

Vervolgens koos ik wat Madeira-borduurgarens uit.

  

Als eerste bracht ik de lichte kleuren op (de allerlichtste heb ik op de spoel gebruikt, voor al het borduurwerk). Ik begon met het transport naar beneden en het stopvoetje. Toen trok de stof echter in elkaar. Daarom ging ik verder met voetje 20 en het transport omhoog. Met de lichtste kleuren maakte ik lange halen met de stiksteek. Daardoor werd het geheel wat steviger.
Vervolgens probeerde ik voor de rietpluimen verschillende siersteken uit met de middenkleuren: steek 49, 32, 33, 91 en de zigzagsteken 2 en 4 (allemaal op de Bernina Aurora). De zigzagsteken liet ik verlopen in breedte en lengte.
De zigzagsteken en steek 91 komen het mooiste uit, vind ik, vooral de afwisseling maakt het levendiger.

De donkerdere garens gebruikte voor het riet op de voorgrond. De ondergrond was inmiddels vrij stevig dus ik ben gaan vrij borduren, de stengels maar ook de rietpluimen heb ik niet met siersteken gemaakt maar als het ware 'getekend' met de machine.
Toen ik het nog niet had uitgespoeld, was dit het resultaat.

Na het uitspoelen, ziet het er zo uit.

Ik denk dat dit goed kan werken als rietkragen, maar ik heb nog wat andere ideetjes die ik ook wil uitproberen.

I tried the technique I learned in class last week to try and create the reeds (is that what you call them in English?) in the beautiful nature area around here. I think it works rather well, but I still want to try out some other ideas.